زندگی در پیش رو

خوابیدیم, اما خواب راحت بی گناهان به سراغمان نیامد. خیلی در این باره فکر کردم....
فکر می کنم این گناه کارانند که راحت می خوابند, چون چیزی حالیشان نیست و بر عکس, بی گناهان نمی توانند حتی یک لحظه چشم روی هم بگذارند, چون نگران همه چیز هستند. اگر غیر از این بود بی گناه نمی شدند.

تعداد کتابهایی را که در زندگیم بیشتر از یک بار خوندم, هنوز یک رقمی باقی موندند, رومن گاری و "زندگی در پیش رو" یکی از اون استثناهاست.