هر آدمي حق داره در هر لحظه از زندگيش كه خواست، زندگي، اعتبار، سرمايه و... چند ساله اش را به گند بكشه و تمامي پل هاي پشت سرش را نابود كنه، به شرطي كه نذاره و نخواهد در يك عمليات انتخاري كل نجاست اين گند را به زندگي بقيه منتقل كنه يا حواسش باشه رو اون پل هايي كه مي خواهد بشكنه ممكنه چند نفر ديگه با اطمينان بهش در حال عبور باشند.
بقيه آدم ها هم اگر دنبال قصه عبرت آموز براي نسل هاي بعدشون هستند، لطفا يك فلاش بك به تاريخچه زندگيشون بزنند، درس ها و شواهد عيني بهتري براي روايت پيدا مي كنند.
يادم باشه صعوده كه سخته، وگرنه با يك تلنگر در قعر چاه خلائيم. نيمچه اعتبارم را بذارم به واسطه ستارالعيوبي اوستا كريم، كه ....
واي بر "يوم تبلي السرائر"
برچسب:
نویسنده: آدرین صالحی
تاريخ: دوشنبه
19 مهر
1395 ساعت: 11:11